Nabız Bölgeleri Hesaplayıcı

Popülasyon düzeyinde evet. Eski 220 − yaş kuralı 1970'lerden hakemden geçmemiş bir tabloya dayanır ve yaşlılarda maksimum nabzı abartır. Laboratuvar ölçümlerine oturtulmuş modern regresyonlar — Tanaka'nın 208 − 0,7 × yaş'ı, Gellish'in 207 − 0,7 × yaş'ı ve burada kullanılan 206,9 − 0,67 × yaş gibi benzer denklemler — gerçek maksimumları her yaşta çok daha iyi izler. Ama her denklem yaklaşık ±10 bpm'lik bireysel bir yayma taşır: tahmin bir başlangıç noktasıdır; laboratuvarda ölçülen ya da gerçekten sonuna kadar zorlandığın bir maksimum her zaman kazanır.

Karvonen yöntemi yoğunluğu, istirahat ve maksimum nabız arasındaki aralıktan — asıl çalışan kısımdan — ölçer. Doğrudan maksimumun yüzdesiyle %60–70'lik bölge, yukarıdaki 30 yaşındaki örnekte 112–131 bpm'ye düşer; rezerv yüzdesiyle 136–149 bpm'ye. Fizyolojik olarak efor, kullandığın rezervle ölçeklenir; bu yüzden rezerv tabanlı bölgeler ventilatuar eşiklere ve algılanan yorulmaya daha iyi oturur — özellikle istirahat nabzı düşük olanlarda.

Sabah, uyanır uyanmaz ve yataktan kalkmadan önce ölç: nabzını 60 saniye (ya da 30 saniye × 2) say ve gürültüyü ortalamak için birkaç gün yinele. Giyilebilir cihazın 7 günlük istirahat ortalaması da olur. Tipik yetişkinler 60–80 bpm arasındadır; iyi antrenmanlı dayanıklılık sporcuları çoğu kez 40'larda ya da 50'lerde gezer. İstirahat nabzın tahmini maksimumunun üstündeyse — ya da beta bloker gibi bir ilaç nabzını etkiliyorsa — iki sayıyı da elle gir.